Obraz statyczny czyli fotografia jest hobby znacznie powszechniejszym niż filmowanie. Nie może to specjalnie dziwić, bowiem zrobić przyzwoite zdjęcie (i potem ewentualnie wydrukować je w jakimś fotolabie) jest znacznie łatwiej niż nakręcić niezły film z podroży i wypalic go na płycie DVD. Do niedawna barierą dla upowszechnienia wideo był również koszt zakupu przyzwoitej kamery, który był znacznie wyższy niż koszt zakupu dobrego aparatu cyfrowego. Czasy się jednak zmieniają (na szczęście) i Ty też powinnaś (powinieneś) przemyśleć zakup kamery. Frajda z filmowania może być naprawdę niesamowita!

Zapraszamy na stronę o kamerach: Swiat kamer z której dowiecie się wielu ciekawych inforamcji o kamerach i filmowaniu

Filmowanie - zabawa nie dla każdego

Zacznijmy od rzeczy mniej przyjemniej. Warto wiedzieć, że filmowanie nie jest dla wszystkich.  

Nie będą miały z niego frajdy:

1. Osoby które niespecjalnie znają się na komputerach czy bardzo rzadko używają komputerów. Współczesne filmowanie to nie materiał VHS, w którym kręciłeś a potem oglądałeś film poprzez magnetowid na swoim telewizorze. Dziś właściwie nie da się obejść bez komputera, chyba że chcesz oglądać „surówkę" (czyli materiał nieobrobiony) wprost z kamery na swoim ekranie TV.
2. Osoby, które nie mają czasu na nowe hobby. Za kamerę (filmowanie) powinny się brać tylko osoby, które liczą się z tym, że nowe hobby wciąga i pożera czas, nie tylko na etapie filmowania, ale i przygotowania końcowego materiału.
3. Osoby, które nie mają do wydania 1500 zł. Tyle co najmniej kosztuje dobra amatorska kamera w 2010 roku.

Filmowanie i używanie kamery nie są trudne

Samo kręcenie jest proste, automatyka we współczesnych kamerach zrobi wszystko za Ciebie: ustawi ostrość, ekspozycję czy poprawny balans bieli, zapewni stabilny obraz. Co więcej kamery „myślą" i potrafią rozpoznawać twarze ludzi, dzięki czemu właściwie ustawią wszystkie parametry nagrywania. Obsługa kamery jest BANALNA. Niestety mniej banalny jest montaż materiału, ale nie każdy musi też tym się zajmować - może Tobie wystarczy wypalić płytkę DVD poprzez dodawane przez producentów do kamer proste programiki do archiwizacji i właśnie tworzenia płyt z filmem.

Przechodzimy do rzeczy - czyli dla kogo ten artykuł

Chciałbym, by ten artykuł przybliżył Ci świat kamer wideo. Nie znajdziesz tu jednak odpowiedzi na pytanie, jaki konkretnie model kupić, myślę jednak, że po jego lekturze decyzja będzie znacznie łatwiejsza, bo nic tak nie ułatwia wyboru jak wiedza. Poniższy artykuł kieruję więc do osób, które dopiero wkraczają w świat wideo.

Od tego powinieneś zacząć – jak zamierzasz używać kamery

Zacznij proszę od określenia swoich potrzeb, spróbuj zastanowić się, do czego potrzebna Ci jest kamera, jak często będziesz jej używał i gdzie najczęściej będziesz filmować. Najlepiej, jeśli zastanowisz się nad tym już teraz, zanim przejdziesz do dalszej lektury tego tekstu. Nie śpiesz się, poczekam .. Jeśli już wiesz mniej więcej, to możemy przejść dalej.

Kamery SD i HD

To podstawowy podział, który stosują producenci kamer. Choć ktoś może stwierdzić, że nie można użyć prostego rachunku mówiącego, że kamery rejestrujące obraz HD są lepsze niż kamery SD, to przyjmij taką definicję, gdyż w 9 na 10 przypadków tak właśnie będzie. Kamery HD to kamery, które rejestrują obraz w rozdzielczości 1920 x 1080 (lub rzadziej 1440 x 1080). Kamery SD rejestrują obraz o rozdzielczości 720 x 576. W praktyce oznacza to, że kamera HD rejestruje ponad 2 mln punktów (pikseli), zaś kamera SD niewiele ponad 400 tyś. Jak widzisz, różnica jest bardzo istotna.

Świat wysokich rozdzielczości w kamerach HD

Warto nadmienić, że współczesne telewizory wyświetlają obraz również w rozdzielczości 1920 x 1080 – tzw. full HD – tak więc kamery HD są idealnie dopasowane do tej technologii (kamery HD nagrywają obraz panoramiczny o proporcjach 16:9, taki jak w telewizorach LCD). Jeśli więc filmujesz kamerą HD, Twój film najlepiej będzie wyglądał właśnie na telewizorze full HD, nie ma jednak barier, by film z kamery obejrzeć na zwykłym telewizorze kineskopowym, z tym że będzie on wtedy puszczony z rozdzielczością SD.

Miliony pikseli w aparatach i kamerach

Współczesne aparaty cyfrowe rejestrują obraz zawierający od kilku do kilkunastu tzw. megapikseli. Jeśli użyć określenia megapiksele, to kamery HD mają 2Mpix, zaś kamery SD zaledwie 0,4 Mpix. Ale współczesne kamery cyfrowe mogą też robić zdjęcia i wtedy bardzo często producenci kamer dają do dyspozycji większą ilość pikseli na matrycy. W niektórych kamerach matryce mają więc nawet 12 Mpix (np. Sony XR 550), które są wykorzystywane do robienia zdjęć.

Mam nadzieję, że nie jesteś zniecierpliwiony (być może doskonale rozumiesz różnice między SD a HD i nudzisz się), jednak jeszcze przez chwilę postaram się objaśnić różnicę dla osób, które nie do końca rozumieją HD. Każdy tzw. piksel w kamerze (podobnie jak w aparacie cyfrowym) to punkt światłoczuły, który znajduje się na matrycy kamery. Piksel taki zbiera światło wpadające przez obiektyw. Każdy piksel zawiera więc docelową informację o kolorze. Obraz w kamerze HD jest znacznie bardziej szczegółowy, gdyż dzieli kadr, który nagrywasz na aż ponad 2 mln pikseli, przechowując informację o każdym z nich. W kamerze SD ilość szczegółów będzie 5-krotnie mniejsza.

Kiedy kupić SD a kiedy HD

Rzecz jasna, gdyby cena była ta sama i pozostałe parametry kamery również, to bez wahania powinieneś wybrać kamerę HD. Jednak są sytuacje, w których, moim zdaniem, wybór kamery SD też jest zasadny.

Kamera SD to alternatywny wybór dla osób (spełniających jeden bądź więcej z poniższych warunków):

- które dysponują ograniczonymi środkami finansowymi,
- które filmują rzadziej i nie maja telewizora HD,
- które rozpoczynają przygodę z wideofilmowaniem i potrzebują kamery do nauki,
- które jako alternatywę traktują zakup taniej kamery HD ze słabymi parametrami.

Wydaje mi się, że lepszym rozwiązaniem dla większości będzie jednak zakup kamery HD, tym bardziej że ich ceny znacznie spadły i bardzo dobrą kamerę HD można kupić w cenie dobrego aparatu cyfrowego (1500 zł) – choć nie miałem mówić o modelach, to za taką kamerę uważam model Sony HDR-CX115 czy Panasonica SD60.

Możesz być pewien, że za jakiś czas podział na SD i HD będzie nieaktualny, bowiem na rynku zostaną jedynie kamery HD.

JAKĄ KAMERĘ KUPIĆ - JAKI NOŚNIK WYBRAĆ

Na rynku możesz spotkać kamery na kasety, płyty DVD , pamięci flash, karty pamięci (Memory Stick czy SD) oraz dyski twarde. Każda z tych pozycji jest nośnikiem dla materiału, który nagrywasz, każda ma też plusy i minusy.

Gdybym miał polecać Ci nośnik, to moja rekomendacja wyglądałaby następująco:

- wewnętrzna pamięć flash – jestem niemal pewny, że ten typ nośnika (i karty pamięci) zdominuje świat kamer dla wideoamatorów. Bardzo odporne na wstrząsy i uszkodzenia, duże pojemnościowo i małe wielkością, pamięci flash gwarantują Ci duży komfort pracy z kamerą. Kamery takie nadają się świetnie do filmowania w czasie podróży czy uroczystości rodzinnych. W pierwszej kolejności szukaj więc kamer z wbudowaną pamięcią flash (najczęściej 8, 16 a nawet 32 GB). Dzięki nim zapiszesz nawet kilka godzin materiału w najlepszej jakości HD. Materiał ten także bez problemu skopiujesz na dysk, tak jak kopiuje się pliki na komputerze.

- karty pamięci. Często występują wspólnie z wbudowanymi pamięciami flash (ale i innymi nośnikami), i w wielu kamerach stanowią swego rodzaju koło ratunkowe, mogą być bowiem użyte, gdy zapchamy całą pamięć (dysk) wewnętrzną. Zdarzają się jednak kamery, które wykorzystują jedynie karty pamięci (i to jeden z kierunków, w którym idą producenci). Warto nadmienić, że w kamerach większości producentów można korzystać z kart SD/SDHC, zaś w kamerach Sony z kart Memory Stick Pro oraz w nowych modelach na 2010 rok także z kart SD/SDHC.

Jakie są plusy przenośnych kart pamięci? Jak sama nazwa wskazuje, są to karty przenośne, dzięki czemu nie musimy brać ze sobą kamery, by pokazać komuś nasze filmy. Wystarczy wyjąć kartę i włożyć ją do komputera (wiele komputerów, szczególnie laptopów posiada wejścia na karty pamięci) czy telewizora (część odbiorników TV ma sloty na karty). Karty pamięci są również odporne na wstrząsy i bardzo wytrzymałe w porównaniu do innych nośników. Teoretycznie nie jesteś też ograniczony czasem nagrywania (nie licząc baterii), gdyż zawsze możesz wymienić kartę pamięci na kolejną. Jedyny minus to wysokie koszty nośników (kart pamięci), ale i to zmienia się zdecydowanie na lepsze.

- kasety miniDV. Za ich wadę można uznać sposób transmisji do komputera (60-minutowa kaseta przegrywa się 60 minut) oraz sam układ mechaniczny, który sprawia, że są podatne na uszkodzenia, więc kamerą na kasety trzeba się posługiwać czulej (unikać wody, piasku, zabrudzeń). W mojej opinii bezsprzeczną zaletą jest możliwość wykorzystania kaset DV jako archiwum na wiele lat. Jeśli za kilka lat zepsuje ci się dysk z materiałami lub skasujesz przypadkiem filmy z dysku, to w wielu przypadkach straciłeś go bezpowrotnie. Kasety kupisz już w cenie 8-9 zł, wystarczy te najważniejsze - z wycieczki do Barcelony czy 1. urodzin córeczki - zostawić na taśmach i wrzucić głęboko do szuflady. Będą służyć długo, może nawet będzie można je odtworzyć na 18-tych urodzinach córki. Dlaczego podkreślam tak tą właśnie zaletę kaset? Otóż sam straciłem filmy z dysku i dzięki temu, że miałem je na kasetach, udało się odzyskać bezcenne chwile. Należy jednak uważać, zabierając taką kamerę na plażę, kamery na kasetę mają pełno głowic, szpil i innych rzeczy, które są narażone na działanie piasku, wilgoci, itp.

tak wyglądają kasety VHS - najbardziej popularny nośnik lat 90-tych

...a tak kasetki miniDV stosowane we współczesnych kamerach

- dyski twarde – ich największą zaletą jest pojemność – olbrzymia jak na dzisiejsze standardy. Najczęściej spotykane dyski mają między 120 a 240 GB i starcza to na kilkadziesiąt godzin filmów w najwyższej rozdzielczości. Wiele osób obawia się o wytrzymałość takiej kamery, związaną z wrażliwością dysków na ruch czy upadek. I tu zgoda, choć tylko połowiczna, rzeczywiście dyski są wrażliwsze niż karty pamięci, ale nie myśl też, że dyski psują się masowo, nic z tych rzeczy, są to urządzenia bardzo wytrzymałe (nawet bardzo). Jeśli często wyjeżdżasz w długie podróże lub nie lubisz często zgrywać materiałów na komputer czy płyty, to kamera z dyskiem będzie dla ciebie odpowiednia.

- płyty DVD – ich plus to możliwość wyświetlenia materiału w odtwarzaczach DVD bezpośrednio po wyjęciu z kamery, są wiec dobrym rozwiązaniem dla osób, które nie chcą zajmować się przegrywaniem, montowaniem i tym podobnymi sprawami. Sam nie jestem miłośnikiem tego rozwiązania, płyty DVD są podatne na porysowanie oraz mają bardzo małą pojemność.
Jak wygląda DVD, wie chyba każdy, więc bez ilustracji.

Wiesz już, jakie nośniki możesz spotkać, być może podzielasz też moje argumenty - jeśli tak , to wiesz już, czym się kierować.

Macie pytania? Zapraszam na forum

Wideoaktywny